كه اختيار الدين حسن خوانده مىشد ، نايب خود ساخت . قطب الدين همين كه بر كارها دست يافت ، اختيار الدين حسن را كشت . آنگاه پدر خود را برداشت و همراه خويش به قيساريه برد تا اين شهر را كه پدرش به برادرش واگذار كرده بود ، بگيرد . مدتى قيساريه را در حلقه محاصره نگاه داشت . در اين مدت پدرش ، قلج ارسلان ، فرصتى يافت و گريخت و تنها داخل قيساريه شد . قطب الدين هنگامى كه از گريز او آگاه شد ، به قونيه و اقصرا رفت و اين دو شهر را گرفت . از آن پس ، قلج ارسلان هميشه سرگردان بود و از پيش يك پسر ، به نزد پسر ديگر ميرفت و هر پسرش نيز زود از او بيزار مىشد تا اين كه پيش پسر خود ، غياث الدين كيخسرو رفت كه فرمانرواى شهر برغلوا بود . غياث الدين كيخسرو همين كه پدر خود را ديد شاد شد و پيش او سر فرود آورد و لشكريان خويش را جمع كرد و با او به قونيه رفت و آن جا را گرفت . آنگاه روانه اقصرا شد در حالى كه پدرش ، قلج ارسلان ، نيز همراهش بود . آن شهر را محاصره كرد ولى در حين محاصره شهر پدرش بيمار شد . و او ناچار شد كه وى را به قونيه باز گرداند . قلج ارسلان در قونيه درگذشت و همان جا به خاك سپرده شد .